ไม่มีคำตอบ

ไม่ได้อัพไดนานมาก
ทั้งที่ก็แวะเข้ามาบ่อยๆ แต่ไม่ได้เขียน ไม่ได้เมนต์ไดใครทั้งสิ้น
ถ้าไม่อยากเขียน เราก็จะไม่เขียน บางครั้ง...ก็มานั่งเสียดาย
หลายครั้ง มีเรื่องราวที่เราอยากเก็บไว้ อยากถ่ายทอดออกมา
แต่พอนั่งลงเขียน กลับไม่มีตัวหนังสืออะไรออกมาเลย

วันนี้ นั่งลงหน้าจออีกครั้ง เพราะคำถามที่มีกับตัวเอง
อยู่ดีๆ ก็คิดถึงเรื่องที่ผ่านมา หลายๆเหตุการณ์ทำให้มีคำถาม...
ทำไมเราถึงมักจะปล่อยโอกาสบางโอกาสให้ผ่านไป
ทำไมเราถึงเลือกที่จะมองบางอย่างอยู่ไกลๆมากกว่าจะเข้าไปสัมผัสใกล้ๆ
ไม่มีคำตอบว่าทำไม มันเป็นแค่ความรู้สึก
ถ้าจะเล่าให้ฟังง่ายๆ เข้าใจง่ายๆ ก็คงต้องบอกว่า
มีหลายครั้งที่มีโอกาสเข้าไปใกล้กับสิ่งที่เราชื่นชม หรือคนที่เราชื่นชอบ
แต่เรากลับเลือกที่จะไม่เดินเข้าไป
เราเลือกที่จะมองอยู่ห่างๆ รักษาระยะห่างอยู่แบบนั้น
หลายคนที่รู้มักจะตั้งคำถาม
"ทำไม"
ไม่มีคำตอบ รู้แต่ว่าใจเราบอกเราว่า อยู่ตรงนี้ดีแล้ว
ขออยู่ตรงนี้ มองอยู่ตรงนี้ รับรู้ความเป็นไปต่างๆแบบนี้
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่ก็เลือกที่จะเชื่อ ตามที่ "ใจ"เราเองบอก
ความจริง ก็อยากตอบคำถามนี้ได้เหมือนกัน
แต่ในเมื่อไม่มีคำตอบ ก็คงต้องรอต่อไป
รอจนกว่าจะมีคำตอบให้ตัวเองสักวัน

<< อัพอะไรก็ไม่รู้