ลูกๆสุดที่ร๊ากกก

ในที่สุดก็เข้าเน็ตไปซักที ตั้งใจจะมาอัพหลายวันแล้วล่ะ แต่มันต่อเน็ตไม่ได้

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เหมือน cdma ไม่มีสัญญาณอ่ะ

มีเรื่องจะเขียนเยอะแยะ แต่ตอนนี้นึกไม่ออก 555

เอาป็นว่ายกประโยชน์ให้จำเลย ผ่านแล้วผ่านเลยแล้วกันนะ อิอิ

เช้านี้เลิกงานแล้วกลับไปบ้านนู้น ไปหาลูกๆสุดที่ร๊ากก

พอไปถึงแต่ละตัววิ่งกันพล่าน ตะกุยกันสุดฤทธิ์

ไม่มีใครอยู่ก็เลยเหงากันอ่ะดิ

ดีนะวันนี้เจ้าซันนี่ไม่กระโดดใส่ ตัวเท่าเอวแล้วอ่ะ

โดดมาทีแทบจะโดนทับตายแล้ว

คอฟฟี่ก็เดินตามตลอดเวลา เข้ายังห้องน้ำยังตามเข้ามาเลย

จะมาแอบดูรึไง ไม่มีอะไรให้ดูหรอก 555

จัดการเก็บอึน้องหมา ให้อาหารให้น้ำเสร็จ ก็นั่งเล่นอยู่พักนึง

สงสัยพรุ่งนี้มาต้องซื้ออาหารเม็ดถุงเล็กมาแก้ขัดก่อน

ไม่งั้นพรุ่งนี้เด็กๆจะต้องหิวท้องกิ่ว เพราะกินไม่อิ่มแน่เลย

ขอกลับออกมา เจ้าเฉาก๊วยวิ่งตามรถค่ะ

คือขออธิบายก่อนว่าปกติเฉาก๊วยจะเป็นหมาไม่เอาใคร

คือไม่ว่าเราหรือนิพ มันก็จะไม่ให้จับ ไม่มาอี๋อ๋อ

ขนาดเอาของกินมาล่อยังไม่ค่อยได้ผล ต้องวางไว้แล้วจะมากินเอง

แถมไม่ค่อยยอมเข้าบ้านด้วย ตอนนี้เลยนอนหน้ารั้วแทน

แต่วันนี้มันวิ่งตามใหญ่เลย ทั้งๆที่ทุกครั้งก็ไม่เคยตาม

จำได้ว่านิพเคยเล่าว่าบางทีมันก็วิ่งตามรถอ่ะ แต่เราไม่เคยเจอ

ตอนมันวิ่งตามอ่ะ มันก็โดนหมาแถวนั้นวิ่งไล่กวดด้วย

เราเห็นจากกระจกตกใจ นึกว่ามันจะโดนเค้าฟัดเอาแล้ว

แต่ก็ยังวิ่งตามไม่เลิกอ่ะ ตามจนมาถึงหมู่บ้านข้างๆเลย คราวนี้ทำท่าจะโดนรุมอ่ะ

ทำอะไรไม่ถูกเลย โทรหานิพว่าปกติมันจะตามถึงไหน

นิพบอกว่า เดี๋ยวมันก็กลับเองล่ะ มันตามนิดเดียว

บอกว่าเนี่ยะ มันตามมาถึงหมู้บ้านข้างๆแล้วนะ โดนล้อมอยู่ด้วย ทำไงดี

นิพร้อง เฮ่ย ปกติมันไม่เคยตามมาไกลขนาดนี้

แต่บอกให้เรารีบขับไป ถ้ามันเห็นเราจอดรอมันก็จะวิ่งตามมาอีก

เดี๋ยวมันก็หาทางเอตัวรอดได้เองแหล่ะ

ถ้าเราไปยุ่ง เรานั่นแหล่ะจะโดนหมาฟัดซะเอง

รู้สึกผิดอ่ะ สงสารเฉาก๊วย

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมวันนี้มันถึงตาม จ๋อยไปเลยเรา

เป็นห่วงกลัวมันโดดฟัดน่วม ป่านนี้จะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ เฮ้อ

แวะโลตัสซื้อของกะอาหารหมา แต่ไม่กล้าเอากลับไปแล้วอ่ะ

เลยเอากลับมาห้องด้วย กลัวเฉาก๊วยมันตามอีก สงสารมัน

ปล. เอ๋ย : ได้รับการ์ดแล้วน้า เมื่อกี้ไปเมนท์ไดแกก็ลืมบอก ขอบใจมากจ้า

ช้านไม่มีไรให้แกเลยอ่ะ แอบรู้สึกผิด

พลอย : ช้านว่าแกคงต้องหาตัวช่วยที่เก่งมากๆ หรือหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์เลยว่ะ 

ถ้าจะควานหาตัวนัธอ่ะ ไม่งั้นคงยากมากถึงยากที่สุด

ขนาดชั้นลงมาอยู่นี้ตั้งนาน ยังไม่เค๊ย ไม่เคย บังเอิญเจอเลยซักครั้ง

แต่มีคนนึงนะ น่าจะหาได้ โบไงแก คือ ถ้ามันตั้งใจหาข่าวให้อ่ะ รู้แน่นอน

บ้านมันรู้จักคนทั้งภูเก็ตได้ แต่ว่ามันจะว่างทำให้เปล่านี่ดิ

คุณนายยิ่งชอบทำตัวเป็นพวกไม่ว่างอยู่ตลอดเวลา

ไหนๆแล้วก็ขอเมาท์หน่อย วันก่อนโทรไปหามันจะนัดเจอ

บอกว่าถ้าวันนี้ไม่ว่างก็พรุ่งนีได้ เพราะช้านหยุดสองวันติดกัน

มันก็บอกว่า เด๊่ยวเช็คตารางก่อนแล้วจะโทรหา

หายหัวไปเลยแก จนป่านนี้ยังไม่โทรมาเลย

สงสัยอย่างแรกที่ต้องทำ คือหาตัวไอ้โบก่อนว่ะ 555