สอบผ่านแล้วจ้า

เมื่อคืนลองเข้าไปดูผลสอบในเว็บของมหิดล

เพราะตามกำหนดจะประกาศผลวันที่ 23

กะว่าเผื่อฟลุคๆ ประมาณว่าหลังเที่ยงคืนแล้วก็เป็นวันที่ 23 แล้วนี่เนอะ

ปรากฎว่าประกาศแล้วจริงๆแหล่ะ

สอบผ่านข้อเขียนแล้วจ้า เย้

ต้องไปสอบสัมภาษณ์เช้าวันที่ 30 นี้ล่ะ

ทั้งหมดที่ผ่านมาสอบสัมภาษณ์มีอยู่ 15 คน

โอกาสก็ดูจะมีอยู่สูงเหมือนกันนะ

เพราะสาขานี้จะรับทั้งหมด 30 คน แล้วรอบสองที่จะเปิดรับเพิ่มก็รับอีกประมาณ 20 คน

แสดงว่าคนที่ผ่านรอบแรกมาก็มีโอกาสได้เกือบหมดเลยนะเนี่ยะ

จะว่าไปแอบใจหายนิดๆ

ถ้าสอบได้จริงๆก็ต้องกลับไปอยู่กทม.อ่ะ

อยู่ภูเก็ตจนชินกับวิถีชีวิตที่นี่แล้ว ไม่อยากกลับเจออะไรวุ่นวายในกรุงเทพ

แน่นอนว่าความสะดวกสบายมันมีไม่เท่าอยู่แล้ว

แต่ว่าอยู่แบบนี้ก็สบายใจดีอ่ะ เสียดายนะเนี่ยะถ้าต้องไปจริงๆ

เอา เหอะ ยังเหลือสัมภาษณ์อีกด่านนึงกว่าจะรู้ผล

ทำให้ดีที่สุดก็พอแล้วล่ะ

ส่วนลูกๆ(หมา)ทั้งหลายน่ะ ตอนนี้ก็คงอยู่สบายกันแล้ว

เพราะว่านิพก็กลับมาจากต่างจังหวัด

คงอิ่มหนำสำราญมีคนดูแลเป็นอย่างดี

ไม่ต้องชะเง้อคอรอเราเอาข้าวไปให้กินแล้วล่ะ

แต่ว่ารอบหลังที่ไปน่ะ เจ้าเฉาก๊วยก็เลิกวิ่งตามรถแล้วด้วย

ทำเราโล่งอกอย่างยิ่ง

เรากำลังสงสัยว่าที่มันวิ่งตามเราครั้งแรกน่ะ

มันอาจจะพยายามบอกเราว่า กลับมาก่อน กลับมาก่อน

อาหารที่ใส่ใว้ให้น่ะน้อยไป กินไม่พอ เอาเพิ่มอีก

เพราะรอบหลังเราซื้อไก่ทอดไปให้ แล้วก็ใส่อาหารเม็ดไว้เต็มพิกัด

ไม่สนใจเราเลยที่นี้ 555

ช่วงนี้เรื่องงานก็เรื่อยๆ ออกแนวเรื่อยเปื่อยด้วยซ้ำ

แบบว่า ไม่ค่อยมีแก่ใจจะทำ มันเซ็งๆ

ก็ตั้งแต่เค้าย้าย server ก็มีงานค้างเยอะ ไล่ทำกันไม่ทันอ่ะ

ก็พยายามจะเก็บงานให้ได้มากที่สุด แต่ก็ไม่ไหว

คือตอนนี้เวลาเราเข้างาน เหมือนเราทำงานส่วนของรอบเช้าเมื่อวาน

พอเช้าวันนี้เรากลับ รอบเช้าก็ต้องมาทำงานที่ค้างของรอบเราเมื่อคืนอะไรเงี้ยะ

พยายามยังไงก็ไม่หมดซักที แถมข่าวให้ไม่อยากทำงานอีกตะหาก

มีเพื่อนที่อยู่รอบอื่นมาพูดกับเพื่อนในรอบดึกของเราอ่ะ

ว่าบรรดาท่านๆเบื้องบน กำลังเพ่งเล็งรอบดึกอยู่

ว่าทำงานได้น้อย เหลืองานไว้เยอะ ไม่รู้แอบหลับกันมั่งเปล่า

พอได้ยิ่งงี้ เล่นเอาเซ็งไปเลย

ก็เวลาระดับบนๆมาทำงานตอนเช้าเข้ามาเช็คงาน

ก็จะเห็นงานที่รอบเราทำไม่ทันไว้ เราก็เข้าใจแหล่ะ

แต่เค้าไม่เคยมาเห็นงานที่รอบเช้าและรอบบ่ายเหลือไว้ให้เราอ่ะ

เวลาพวกเรามาถึง งานตัวแรกที่เหลือไว้ให้เราทำคือตั้งแต่หลังจากเราเลิกงานเช้านั้น

เราเคยทิ้งงานด่วนไว้ตัวนึงเพราะชาร์ตตังค์ลูกค้าไม่ได้

พอกลับเข้างานอีกทีงานตัวนั้นก็ยังตั้งอยู่

ทั้งๆที่ฝ่ายบัญชีมาจัดการชาร์ตให้ได้เรียบร้อยตั้งแต่ก่อนเที่ยง

สงสัยว่าเวลาตั้งแต่เที่ยงถึงห้าทุ่มที่เว้นไปน่ะ ทำไมไม่มีใครทำ

เหนื่อยใจจริงๆ

ตั้งใจว่าช่วงนี้จะเข้างานเร็วหน่อย จะได้เคลียร์งานได้เยอะขึ้น

ช่วงกลางวันก็ดันนอนไม่ค่อยได้อีก

เพราะเค้ากำลังก่อสร้างตึกข้างหน้าห้องอยู่ เสียงดังทั้งวัน

เมื่อวานก็มาเจอะอะไรไม่รู้ตรงหน้าห้องเราพอดี

กว่าจะได้หลับจริงๆจังก็เกือบเย็นเลย

แถมฝุ่นก็เยอะมาก ตากผ้าไว้หน้าบ้านนี้เครียดไปเลย

ก็พยายามตากกลางคืนเอา ถ้าผ้าไม่เปียกโดนฝุ่นก็ยังพอสะบัดได้อ่ะนะ

แต่ถ้าผ้าเปียกๆเนี่ยะ ไม่อยากพูดถึง

ต้องเอาไปซักกันอีกรอบเลยล่ะ เฮ้อ

พลอย : ชั้นว่าหมาบ้านแกน่ะ ไม่เห็นแกอยู่ในสายตาหรอก

เพราะมันคิดว่ามันเป็นลูกรักของแม่มากกว่าแกอีกนะ 555

ส่วนโบน่ะ มันโทรมาหาช้านแล้ว (พอชั้นอัพไดครั้งที่แล้วเสร็จปุ๊บ โทรศัพท์ก็ดังเลยแก)

สงสัยจะรู้ตัวว่าโดนพี่นินทาอยู่ แต่ก็ยังไม่ได้เจอกันเลย

อาจจะนัดเจอกันพฤหัส หรือ ศุกร์นี้แหล่ะ ถ้าคุณนายชีว่างอ่ะนะ

เอ๋ย : ตกลงแกมาถึงเมืองไทยวันที่เท่าไหร่อ่ะ ลืมหว่ะ

(ความจำปลาทองเลียนแบบแกไง อิอิ)